ปลาทองคะนองศึก

แน่นอนว่าหัวข้อในคราวนี้จะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจากฮิการุเซียนโกะ หนึ่งในการ์ตูนสุดเลิฟของเรา ที่จริงก็จบไปปีกว่าแล้วสินะ...ซิกๆ ที่จริงเรื่องที่จะเขียนต่อไปนี้เป็นแค่ความคิดเห็นของเราที่มีต่อเรื่องฮิการุเซียนโกะ เพราะงั้นไม่ต้องเชื่อก็ได้นะ (ฮา)

OP 1 - Get over ...from hikaru no go

หัตถ์เทวะ จุดมุ่งหมายสูงสุดของผู้เล่นโกะ

ถ้าติดตามอ่านการ์ตูนเรื่อง ฮิการุเซียนโกะมาตั้งแต่เล่มแรก เราก็จะได้พบกับคำว่า "หัตถ์เทวะ" อันหมายถึงขั้นสุดยอดของการเล่นโกะ ไม่ว่าผู้เล่นคนไหนก็อยากจะไปให้ได้ถึงขั้นนั้น แน่นอนว่ารวมไปถึง ซาอิ เองด้วย หลายคนเมื่อดูเรื่องฮิการุจบ ต่างก็มีความรู้สึกต่างๆกันไปเกี่ยวกับการหายตัวไปของซาอิ

"ทำไม ซาอิถึงหายไป"

คำตอบไม่ใช่ว่ากลับโลกอนาคตเหมือนโดราเอม่อนแน่ - -" เหตุใดจังทำให้ซาอิผู้กระหายในการเล่นโกะจนถึงกับทำให้วิญญาณยังยึดติดอยู่กับโลกใบนี้หายไปง่ายๆ (อย่าบอกว่า ลุคมารับ...คนเขียนคนเดียวกันแต่ก็คนละเรื่องกันเพ่)

หลายคนให้เหตุผลต่างๆนานาเกี่ยวกับเรื่องนี้ต่างกันออกไป บางคนก็ไม่ได้สนใจในการค้นหาคำตอบนั้น

"ถึงจะรู้แล้วแต่โลกก็ยังหมุนไปอยู่ดีนั่นแหละครับ "จากคามิยามะ

"รู้แค่ว่า ซาอิไม่ได้หายไปไหน แต่ยังอยู่ในใจฮิการุก็เพียงพอแล้วนี่นะ"

"ไปเกิดใหม่"

สำหรับเราแล้ว คำตอบที่มีให้ในใจเกี่ยวกับการหายตัวไปของซาอินั่นก็คือ....

"ซาอิไปถึงขั้นหัตถ์เทวะแล้วไงล่ะ"

หลายคนคงตบเข่าฉาดแหง เพราะว่าตอนที่เราอ่านหรือดูหนังเรื่องนี้จบก็ไม่ได้คาดคิดถึงเรื่องนี้มาก่อน เพียงแต่ว่ามีอยู่วันนึง อยู่ๆเราก็คิดเรื่องนี้ขึ้นมา จนได้ข้อสรุปตามข้างบนทำเอาเหงื่อไหลออกจากตาเลย

"ข้าวมื้อนี้ มันเค็มจริงๆเลยนะ"

ทีนี้พอคิดขึ้นมาได้ ก็ไม่ได้เอาไปถกกับใคร เพราะว่าว่าส่วนใหญ่ไอ้ความรู้สึกหลังจากที่ได้ดูอะไรซักอย่าง มันก็เป็นเรื่องไปรเวทส่วนบุคคล ของใครก็ของใครสิ อีกอย่าง เพิ่งจะมาคิดได้เอาป่านนี้จะไปคุยกะใครเขาล่ะ (ฮา) ก็เลยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับปาริ แล้วก็เล่าให้นุ่นฟังแค่นั้น แต่ก็แอบรู้สึกพีคในใจเรื่อยมา (ฮา) เป็นเพราะว่า ถ้าเป็นไปตามสมมุติฐานนี้ ซาอิคงไม่ได้กลับมาแล้วล่ะ ฮือ...... สาเหตุที่ทำให้เราบรรเจิดความคิดนี้ขึ้นมามีอยู่ว่า.....

เพิ่งดูหนังจีนมาแล้วนึกไงไม่รู้ไปเปิดฮิการุดูอีกรอบ พอถึงฉากที่ซาอิกำลังครุ่นคิดถึงความหมายในการมีตัวตนอยู่ในโลกใบนี้ แล้วก็ตระหนักว่า

"ใช่แล้ว เพื่อที่จะได้เจอกับฮิการุ ไงล่ะ"

ฮิการุผู้ซึ่งแรกเริ่มไม่เคยจับโกะมาก่อน ไม่เคยมีโอกาสและความสนใจในด้านนี้ จนกระทั่งได้มาพบกับซาอิ ซึมซับเทคนิค สไตล์การเดินหมาก จนกระทั่งพรสวรรค์เริ่มเปล่งประกาย ฮิการุผู้ซึ่งเติบโตและพัฒนาเป็นมืออาชีพ ซึ่งแม้ไม่ต้องอาศัยซาอิคอยชี้แนะ แต่ก็สามารถก้าวต่อไปข้างหน้าได้

ฮิการุได้เรียนรู้การเดินหมากจากการชี้หมากด้วยพัดของซาอิตลอดมา จนกระทั่งซึบซับสไตล์การเดินหมากเป็นของตนเอง

มือที่คอยชี้แนะเส้นทางมาตลอดจนถึงตอนนี้ นั่นแหละ คือ หัตถ์เทวะ

ไม่ใช่ฝีมือระดับสุดยอด

แต่เป็นการถ่ายทอดทั้งหมดของตนไปให้คนอื่น

นั่นแหละ คือ "หัตถ์เทวะ"

ความหมายของพัดที่ซาอิส่งต่อให้ฮิการุ นอกจากจะเป็นที่ระลึก ยังอาจจะหมายถึงสัญลักษณ์ การส่งมอบจากคนรุ่นหนึ่งสู่คนอีกรุ่นหนึ่ง

ซาอิที่ได้ค้นพบถึงความจริงข้อนี้ (ในวิชั่นของเรา) จึงได้บรรลุแล้วถึงเส้นทางที่ตนเองค้นหามาตลอดทั้งชีวิต ดังนั้นจึงหมดห่วง หายไปนั่นเอง

ถึงแม้ซาอิจะหายไปจากข้างกายฮิการุ แต่ข้างในฮิการุก็มีซาอิอยู่

โอ๊ว เรื่องมันลึกซึ้งงงงงงงงง พีคคคคคค

พอคิดมาได้ถึงตอนนี้แล้ว รู้สึกทึ่งอ.ฮตตะ ยูมิมากๆ สิ่งสำคัญของความรู้ / ความเก่งไม่ได้หมายความว่า จะรู้ได้มากขนาดไหน หรือเก่งได้มากขนาดไหน แต่สิ่งสำคัญอยู่ที่ การถ่ายทอด เพราะฉะนั้น ความรู้ถึงไม่เคยสูญหายไปถึงแม้ว่าผู้ถ่ายทอดนั้นจะได้เสียชีวิตไปแล้วก็ตาม (แอบคิดถึงศิลปะวัฒนธรรมไทยเล็กๆ เดี๋ยวนี้คงหา มือ ที่จะรับช่วงต่อจากคนรุ่นเก่ายากแล้วสินะ) ที่จริงแล้วในเรื่อง ช่วงที่ซาอิจะหายไปมีหลายช็อตที่สื่อถึงตรงนี้แต่เราดูแล้ว ก็รู้แค่ว่า ซาอิส่งพัดมาให้แค่นั้น เพิ่งมาคิดได้หลังจากผ่านไปเป็นปี เลยซาบซึ้งกับเนื้อเรื่องที่เพิ่งกระจ่าง (ในวิชั่นเรา) อย่างมาก

สำหรับเรื่องฮิการุ จะกลับมาในภาคใหม่มั้ย นั่นก็เป็นเรื่องที่เราแอบหวังอยู่นะ (ฮา เชื่อว่าแฟนคลับเรื่องนี้ทุกคนก็หวังเช่นนั้น) แต่สิ่งที่เรามั่นใจอย่างก็คือ ซาอิคงไม่ได้กลับมาแล้ว ซิกๆ

เอาเหอะ ถือเป็นเรื่องสุดรักของเราอีกเรื่อง ต้องเอามาเจิมบล็อกไว้หน่อยล่ะ ใครอ่าน / ดูเรื่องนี้แล้วมาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันได้นะ ยินดีเสมอ อีกอย่างเพราะว่า การบ้าฮิการุ ทำให้เราได้มารู้จักกับป๋อ และเพื่อนๆอีกหลายคนด้วย มีความทรงจำอันมากมายกับฮิการุจริงๆเลยนะ (รวมไปถึงการออคด้วย 555) ส่งท้ายด้วยรูปนี้ละกัน

รักคุณอิซึมิค่า------------------