ปลาทองคะนองศึก

จะว่าไป ถ้านับว่าวารสารทำมือเป็นโดจินชิด้วย เราก็เผลอตัวทำมานานแล้วนะ แต่คราวนี้เราอยากพูดเรื่องโดจินชิที่เป็นเล่มๆไม่ใช่วารสารกลุ่มมากกว่า ใครอยากดูประวัติศาสตร์ของหนังสือทำมือเล็กๆก็ไปตามลิงค์นี้ละกัน Kaimu <<<

ครั้งแรกที่เราอยากทำโดจินชิขึ้นมาเพราะเห็นว่าสมัยนั้นเริ่มมีพื้นที่สำหรับออกบูธแล้วนะ แล้วตอนนั้นโดจินชิเล่มแรกของเราก็ถือกำเนิดขึ้น โดยความชอบส่วนตัวล้วนๆ (ไม่ได้ดูเล้ยว่าคนเขาบ้าเรื่องอะไร กระแสคืออะไร) แถมโคตรซ่าทำมา 150 เล่ม  (กร๊าก)

รูปเดี๋ยวมาอีดิท

Random Heart
ราคา 70 บาท
เรื่อง Lord of the ring / Harry potter / original / Gensosuikoden
ล็อตที่ทำ 150 เล่ม
ขายออก 50 เล่ม

งานแรกที่ไปขายคืองานศิลป์ธร2 (งานโอเล่) ขายได้ไม่ถึง 20 เล่ม โคตรเฟลล์ ก๊ากแต่ก็ยังไม่เข็ด แล้วก็หิ้วไปงานวิบูลย์กิจอีก จนขายได้ราวๆ 50 เล่มก็เลิกขาย เอามาเป็นของประดับบ้าน เล่มนี้ซีร็อกแล้วแบกไปร้านไสกาวด้วยนะ เหนื่อยโคตรๆ แต่ก็ได้ประสบการณ์อะไรมามากมายแหละ

จากนั้นไม่นานก็อยากทำโดจินชิขึ้นมาอีก ด้วยความที่พี้คุโรมาตี้เข้าไปมาก โดจินชิเล่มที่ 2 ของเราก็คือ คุโรมาตี้ ซึ่งตอนนั้นได้รับแรงบันดาลใจมาจากบอร์ดพันธุ์ทิพ ขายงานวิบูลย์กิจครั้งที่ 4 เป็นซีร็อก เย็บแม็ก

Cromartie Highschool Doujinshi 1
ราคา (พิมพ์ครั้งแรก) 40 บาท (รีปริ้นที่ฟาสต์บุคในเวลาต่อมา) 70 บาท
เรื่อง คุโรมาตี้
ล็อตที่ทำ 100 เล่ม
ขายออก หมดในงาน VBK 4 แล้วรีปรินท์ในงานต่อมา ทำยอดขายรวมได้ 150 เล่ม

เล่มนี้วิบากกรรมเยอะมาก (ฮา) โชคดีที่ที่ตอนนั้นได้แฝดกับแยมช่วยเรียงหน้า + เย็บแม็ก ในวันอาทิตย์ที่จะขายนั้นแหละ มาถึงงานตอนบ่าย 2 แต่ก็ยังขายหมด เซอร์ไพรส์มาก (เพราะว่าสมัยนั้น ช่วงเวลาทองของการขายโดจินคือ 10.00-12.00 น.) บางคนที่มาซื้อก็บอกว่า "เนี่ย มาจากบอร์ด 1000 ทิพเพื่อเล่มนี้เลยนะ" ปลื้มมาก ก็เรียกว่า เรียกความมั่นใจกลับมาได้โขแหละ แต่ตอนนั้นแอบแปลกใจที่คนจะชอบหยิบของแถมของเล่มคือ มาปัญญาอ่อนกับปูทันกันเถอะ พอถามเขาก็บอกว่า ปกเล่มนี้น่าสนใจดี (ตรงไหนเนี่ย) แล้วตอนหลังก็มีคนเอามาทำเป็นแบบทดสอบในประมูล (แอบเคืองจนไม่อยากทำอีก) เล่มนี้ถึงจะมีส่วนที่เผา จนบางคนบอกว่า "ไม่เหมือนเราวาด" แต่เราก็เลวแหละ 555 (ยอมรับ) เพราะว่าเรามั่นใจในมุกตัวเองในระดับหนึ่งมั้ง ว่าถึงงานภาพไม่ดีแต่ถ้าพล็อตดี คนอ่านก็น่าจะสนุกสิ (อันนี้เป็นความเลวส่วนตัว อย่านำไปลอกเลียนแบบ)

Cromartie Highschool Doujinshi 2 ตอน แฮปปี้เบิร์ธเดย์เมการัตต้า
ราคา 70 บาท
เรื่อง คุโรมาตี้
ล็อตที่ทำ 120 เล่ม
ขายออก ครั้งแรกในงาน Comic Market Thailand 1 ขายได้ 50 เล่ม หลังจากนั้นจำไม่ได้แต่แบกไปหลายงานเหมือนกันแหละ ในที่สุดก็ขายหมด

ถ้าถามว่าโดจินชิเล่มไหนที่เราพราวลี่พรีเซนต์มากที่สุด ก็คงจะเป็นเล่มนี้แหละ เพราะว่าตั้งใจกับเมก้าซาวะมาก (ฮา) ถึงจะมีส่วนที่เผา แต่ส่วนที่เป็นแฮปปี้เบิร์ธเดย์เมก้ารัตต้านั้น เราว่าเราพอใจในระดับหนึ่งนะ แต่ก็นะ ถ้าถามว่าเล่มไหนโชว์ได้มากที่สุด น่าจะเป็นคุโรมาตี้เล่มแรกมากกว่า เรื่องประทับใจก็คือ ตอนที่เรากำลังนั่งคุมคอมในงานอยู่ มีลูกค้าคนนึงเปิดหน้าแรกแล้วแล้วก็ปิด ขำ แล้วก็อ่านไปหัวเราะไป เราก็เป็นปลื้มมมมม เราว่าสิ่งนี้แหละ ที่นักวาดทุกคนอยากได้ ถึงงานนี้จะขายได้ไม่ถึงครึ่งที่ทำมา แต่เราพอใจมากเลยทีเดียว

ก้นหอยมรณะ เล่ม 3 ตอนไต้ฝุ่นหมายเลขศูนย์
ราคา 80 บาท
เรื่อง ก้นหอยมรณะ
ล็อตที่ทำ 100 เล่ม (ต่อมารีปรินท์ที่ฟาสต์บุคอีก 20 เล่ม) เป็น 120 เล่ม แต่มันก็ขายได้แค่ร้อยกว่าเล่มนั่นแหละ
ขายออก งานวิบูลย์กิจ ครั้งที่ 5 วันเสาร์ฝากวิคๆขายหมด 30 เล่ม วันอาทิตย์ขายได้อีก 50 เล่มเลยกระเตงไปกระเตงมาจนเล่ม 1+2 หมด เลยต้องรีปรินท์เพิ่ม

เบื้องหลังโดจินชิเล่มนี้ มีคราบน้ำตา (ฮา) เพราะว่าเป็นช่วงที่เรามีปัญหาส่วนตัวขนาดนั่งทำไปร้องไห้ไป แล้วก็เป็นเล่มแรกด้วยที่ได้โคงานกับคนอื่นคือ เอื้อย และทราย มีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย (เป็นความทรงจำที่ดีจริงๆ)เล่มนี้เป็นเล่มแรกที่เข้าฟาสต์บุคให้เขาไสกาวให้ เพราะว่าตอนนั้นเรานั่งคำนวณเรื่องเงินแล้ว ปรินท์ปกเองจะถูกสุด (เราถือว่า เรื่องเงินอยากจะให้สบายใจกันทุกฝ่าย) เป็นเล่มแรกที่ลองเปลี่ยนปากกามาใช้มารุเพ็น ผลลัพธ์ก็ ถ้าเราไม่เซฟไฟล์ผิด สกรีนมันจะออกมาดีกว่านี้มากเลย

EXEcutional ~Kanda Delivery // EXEcutional ~GM's diary
ราคา 70 บาท
เรื่อง EXEcutional  มหาสงครามออนไลน์ถล่มจักรวาล
ล็อตที่ทำ อย่างละ 60 เล่ม
ขายออก งานโกโกโระครั้งที่ 2 หมดไป 50 เล่ม ภายหลังรีปรินท์จนยอดรวมแล้วอย่างละ 110 เล่ม

สารภาพบาปว่าเล่มนี้ทำไปเพราะอยากได้มือถือ (ก๊าก) ทีนี้เรามีเงินอยู่ 5000 บาทขาดอีก 2000 บาท ก็เลยคิดแผน (เลว) ขึ้นมาว่า ถ้าทำเล่มเดียวขาย 100 เล่มมันคงไม่หมดแหงๆ (เพราะเราหายหน้าจากการออกโดจินชิไปประมาณ 2 ปีแล้ว) แต่ถ้าทำ 2 เล่ม ถ้าขายอย่างละ 50 เล่มหมด เราก็จะได้ราคาเท่ามือถือพอดี (โคตรเลว)  ปรากฏว่า เป็นไปตามที่คาด แต่ปรากฏว่า สุดท้ายเราก็ไม่ได้เอาไปซื้อมือถือ เพราะว่าเฟลล์ในฝีมือตัวเอง เป็นครั้งแรกที่ตัดเส้นในคอมแล้วใช้เวลา 10 วันในการทำทั้ง 2 เล่ม แล้วเราก็รู้สึกแย่(ตอนที่เพิ่งซีร็อกซ์เสร็จ ปกให้ฟาสต์บุคทำ) ว่า งานห่วยๆแบบนี้มันจะขายได้เหรอ จริงแล้ว ถึงจะขายโดจินมาได้หลายเล่ม แต่ทุกครั้งมันก็ตื่นเต้นว่า เอ๊ะมันจะขายได้มั้ยเนี่ย ฝีมืออย่างนี้อะนะ ด้วยเหตุนี้เองเราก็เลยไม่เคยตั้งราคาถึง 100 ซักที เราว่าสำหรับเรา ให้ตีราคาฝีมือตัวเอง เราว่ามันไม่น่าถึง 100 หรอก จริงๆทำมาแต่ละเล่ม กำไรประมาณ 2000-4000 บาทมาตลอดเพราะเราถือว่าฝีมือเรามีแค่นี้ (ถึงทุนเล่มนึงก็เกือบ 50 บาทแล้วถ้าเข้าโรงพิมพ์) อืม ส่วนใหญ่ก็เก็บกำไรกับพวกพวงกุญแจมากกว่า

EXEcutional ~ Holy order
ราคา 100 บาท
เรื่อง EXEcutional  มหาสงครามออนไลน์ถล่มจักรวาล
ล็อตที่ทำ  60 เล่ม 
ขายออก 50 เล่ม อีก 10 เล่มยังรอคนมาซื้ออยู่นะจ๊ะ

เล่มนี้ขายตามกระแส + แรงยุ แล้วก็ค้นพบว่า มันห่วยยิ่งกว่า 2 เล่มที่ว่าเผาแล้วอีก (กรรม) แต่ดันตั้งราคาไว้ซะตั้ง 100 บาท (คิดไงนะตอนนั้น) บางทีก็อาจจะแค่อยากรู้ว่า ระดับฝีมืออย่างเรา ขาย 100 นึงจะมีคนเอามั้ยนะ สรุปแล้วตอนนี้มันก็ยังขายไม่หมด ก็ทำให้สำเหนียกว่า เออ 70 บาทนั่นแหละ ควรคู่กับฝีมือเราแล้ว

ความจริง เวลาคิดว่า งานตัวเองห่วยทีไร เราก็ไม่ค่อยจะอยากบอกออกมาเท่าไหร่ เพราะว่า มันก็ยังมีคนที่อุตส่าห์จ่ายเงินเพื่อซื้องานของเราไป (ไม่ว่าเขาจะพอใจหรือไม่ก็แล้วแต่) แต่เวลาที่มีคนเมนท์ว่า งานอ่านสนุกนะ เราก็ดีใจแล้วก็เกลียดตัวเองที่บางช่วง เราก็เผา แต่กระนั้นก็ยังอุตส่าห์ได้รับคำชม

แต่เราก็ตั้งใจว่า "อุเกะงามิ" เล่มหน้า เราคงได้ใช้พลัง 100% ซักทีนะ หยุดเผากันเถอะ!!

 ป.ล.เมื่อไหร่จะเก่งกว่านี้นะ......